این کیست؟کفتاری ز گودال آمده بیرون سرشار و سیر از لاشه ی مدفون بی اعتنا با من نگاهش،پوز خود بر خاک میمالد.... آنگه،دو دست مرده ی پی کرده از آرنج از رو به رو می آید و رگباری از سیلی... من میگریزم سوی درهایی که میبینم باز است اما پنجه ای خونین که پیدا نیست،از کیست... تا میرسم در را به رویم کیپ میبندد.... من به خیالم میپرم از خواب مسکین دلم لرزان چو برگ از باد.... آنگه تسلی میدهم خود را که این خواب و خیالی بود...اما..... من گر بیارامم... با انتظار نوشخندٍ صبحٍ فردایی.... این کودک گریان ز هول سهمگین کابوس تسکین نمی یابد به هیج آغوش و لالایی... پ.ن:خلاصه ی این چند روز....ادامه مطلب

فعل مجهول،فعل آن پدریست که دلم را ز درد پر خون کرد خواهرم را به مشت وسیلی کوفت مادرم را ز خانه بیرون کرد شب دوش،از گرسنگی تا صبح خواهر شیر خوار من نالید سوخت از تب،شب برادر من تا سحر در کنار من نالید از غم این دو تن دو دیده ی من این یکی اشک و آن یکی خون بود مادرم را دگر نمیدانم که کجا رفت و حال او چون بود ،،،،،، فعل مجهول فعل آن پدریست که تو را بیگناه میسوزد آن حریق هوس بود که در او مادری بی پناه میسوزد..... (سیمین بهبهانی....) پ.ن:لعنت به جهل....ادامه مطلب

ـ عه؟؟؟؟دیدی؟؟؟؟؟

ـ دختر افسانه خانم بود؟

ـ اره....پره پر بیست و دو سه سالش باشه.......دخترش هفت،هشت سالشه.....

ـ یادمه،،،،،خیلی بچه بود شوهرش دادن.....

ـ یتیم بود،،،،،مادرش میگفت تا خودم هستم سر و سامون بگیره....

زدم زیر خنده......

ـ وقتی پنجاه سالش شد،،،افسانه خانوم هم گور به گور شده بود،،،،شوهرش دستش رو گرفت و جلوی چشم دخترش از خونه بیرونش کرد،،،،آرزو میکنه ای کاش هیچوقت سر و سامون نگرفته بود....

اینو گفتم و زدم زیر گریه.......مادر هم سکوت کرد....

به خودم مربوطه!!!

قیافم به خودم مربوطه،،،،،دلم میخواد صورت نشسته برم بیرون.....

اگه به نظرتون زشت میام،،،،بهم نگاه نکنید....

دلم میخواد غذا بخورم یا نخورم!!!!!!!!اگه خوشتون نمیاد،،با من غذا نخورید

حوصله ی بحث کردن ندارم،،،به نظرم احمقانس......

اگه از حرفام خوشتون نمیاد،،،با من بحث نکنید.....

دلم میخواد پوزخند بزنم!!!!!اگه بدتون میاد نظرم رو نپرسید ....

هرچی دلم بخواد اینجا مینویسم....خوشتون نمیاد،،،نخونید

جدا زا اینکه چند وقتیه واسه خنده جلال همتی و عباس قادری گوش میدم امروز یه آهنگی رو شنیدم که خیلی حالمو خوب کرد همه ی خاطراتی که با شبنم داشتم برام زنده شدن ترجمشه ی یه تیکشو مینویسم: ♬♪ چشمات در کلمات نمیگنجن وسیع تر از فهم منه دیشب توی رویام تو بودی که بهم لبخند میزدی و مثل باد می وزیدی ،،،،،،راهی که تنهایی قدم میزدم خوابی که تنهایی میدیدم الآن کنارمی... ♬♪ پ.ن:شاید یه کم نامفهموم باشه،،،به خاطر اینه که از یه فرهنگٍ خیلی دوره پ.ن:بیش از حد رویا پرداز بودن هم دردسره...TـTادامه مطلب